Mont Ventoux – De Kale Berg. Met 1912 meter de hoogste berg van de Provence. Ingesloten tussen de dorpen Bedoin, Malaucene en Sault. Na 1.600 meter houdt de bebossing op en begint het zo kenmerkende maanlandschap. De wind heeft hier vrij spel en kan ongenadig hard blazen. Het uitzicht vanaf de top is adembenemend. De Vaucluse ligt aan je voeten en in de verte zijn de contouren van de Franse Alpen duidelijk waarneembaar. Op een heldere dag is zelfs de Mont Blanc zichtbaar.

Talloze heroïsche gevechten zijn hier tijdens Tour de France etappes uitgevochten. Hier liet Tommy Simpson op 13 juli in 1967 het leven. Hij zwalkte van links naar rechts in zijn achtervolging op de koplopers en viel van zijn fiets. Hij dwong omstanders hem weer op zijn fiets te zetten, trapte nog enkele meters door en viel opnieuw om nooit meer op te staan. Het monument voor Simpson, een kilometer onder de top vanuit Bedoin is hiervan nog stille getuige. Vergeet bij het passeren van het monument niet om even een groet te geven, zoals Eddy Merckx dat deed toen hij drie jaar later in 1970 de berg beklom op weg naar zijn zege.

marco-pantani-lance-armstrong-mont-ventoux-tour-de-france-2000

Maar ook het gevecht tussen Lance Armstrong en Marco Pantani tijdens de Tour de France van 2000 is er een om in te lijsten. De mannen maakten zich los van de andere koplopers en streden voor de overwinning. Pantani won en Lance beweerde dat het een cadeautje was. Het is nooit meer goed gekomen tussen deze mannen.

Er zijn 3 mogelijke beklimmingen naar de top. De meest bekende is die vanuit Bedoin. Deze wordt als de zwaarste gerekend. De aanloop is vrij eenvoudig, maar na 6 kilometer begint het beruchte bos van Bedoin. 10 kilometer lang moet er met een gemiddelde van 10% geklommen worden tot Chalet Reynard. Hier begint het maanlandschap en is het nog 6 kilometer tot de top. Er moeten in totaal 1.610 hoogtemeters overwonnen worden. De klim is 21.5 kilometer lang met een gemiddeld stijgingspercentage van 7.5%.

De iets minder bekende, maar zeker niet minder zware beklimming is die vanuit Malaucene. Er moeten maar liefst 1.570 hoogtemeters overbrugd worden in 21.2 km. Het gemiddelde stijgingspercentage is 7.5%. Er blijft altijd discussie welke van de 2 klimmen nu het zwaarste is. Wat wij uit ervaringen kunnen vertellen is dat ze allebei hun eigen kenmerken hebben en allebei zwaar zijn!

De derde beklimming is die vanuit het dorp Sault. Sault ligt op een kleine heuvel en de klim begint dan ook met een korte afdaling! Sault is omringd door lavendelvelden en geeft prachtige vergezichten. Het is wel de enige klim van waaruit de top niet zichtbaar is. Sault is de minst zware klim, maar wel de langste. In 25.9 kilometer worden 1.220 hoogtemeters overbrugd. Het gemiddelde stijgingspercentage is 4.7%.

Fietsers die alle drie de beklimmingen hebben volbracht op een dag en dit middels een stempelkaart aan kunnen tonen, treden toe tot de illustere club van malloten van de Mont Ventoux

….en dan is er nog de 4e route. De Route Forrestiere. De onbekende. Zet je racefiets maar aan de kant, deze route is alleen te beklimmen met de mountainbike. Er is niet veel over de route bekend. Je start in Bedoin, fietst door het bos en na een aantal kilometer in het bos buigt er een slecht onderhouden asfaltweg af naar links. Hier begint de route. De asfaltweg vol gaten is slechts een voorproefje. De weg wordt slechter en slechter. Er zijn geen markeringen, dus GPS is een must. De beklimming is volledig op eigen risico. De beklimming is minstens zo lang als die vanuit Bedoin, ruim 21 kilometer, met een gelijk stijgingspercentage, maar dan op los grind en keien. 4 Kilometer voor de top kom je uit op de beklimming vanuit Malaucene.

Met deze 4e beklimming treedt je, mits aangemeld bij de Club des Cingles du Mont Ventoux en een stempelkaart als bewijs, toe tot de Galeriens, de Galeiboeven van de Mont Ventoux. Er gingen je sinds de jaren 90 pas 470 voor. Denk hier echter niet te licht over, dit is een bijzonder zware uitdaging.